وضو « مسألة 258 » وضو عملى است شامل شستن و مسح كردن برخى از اعضاى بدن كه انسان به دستور خداوند متعال و براى تقرّب به او انجام مىدهد و خود به تنهايى عبادت و مستحب و موجب تطهير قلب است و طهارت حاصل از وضو از شرايط صحت نماز و طواف است . « مسألهء 259 » در وضو واجب است صورت و دستها را بشويند و جلوى سر و روى پاها را مسح كنند . « مسألة 260 » وضو را مىتوان به صورت ترتيبى يا ارتماسى انجام داد . وضوى ترتيبى آن است كه آب را روى صورت و هر يك از دستها بريزد و به ترتيبى كه گفته خواهد شد از بالا به پايين بشويد ؛ ولى وضوى ارتماسى به نحوى كه در مسألهء 286 خواهد آمد ، انجام مىشود . احكام شستن صورت و دست‌ها « مسألهء 261 » درازاى صورت را بايد از بالاى پيشانى - جايى كه معمولًا موى سر مىرويد - تا آخر چانه شست و پهناى آن به مقدارى كه بين انگشت وسط و شست قرار مىگيرد ، بايد شسته شود و اگر مختصرى از اين مقدار را نيز نشويد ، وضو باطل است و براى آن كه يقين كند اين مقدار كاملًا شسته شده ، بايد كمى از اطراف آن را نيز بشويد . « مسألهء 262 » اگر صورت يا دست كسى كوچكتر يا بزرگ‌تر از معمول مردم باشد ، به طورى كه فاصلهء بين انگشت وسط و شست او بيشتر و يا كمتر از مقدار معمول را بر روى صورت او فرا بگيرد ، بايد ملاحظه كند كه افراد معمولى چه مقدار از صورت خود را مىشويند و او نيز همان مقدار را بشويد . همچنين اگر در پيشانى او مو روييده يا جلوى سر او مو نداشته باشد ، بايد به اندازهء معمول پيشانى را بشويد . « مسألهء 263 » اگر احتمال دهد چرك يا چيز ديگرى در ابروها و گوشه‌هاى چشم و لب او هست كه نمىگذارد آب به آنها برسد ، چنانچه احتمال او در نظر مردم بجا باشد ،